حیدر رحیم‌پور ازغدی

این نوشتار از حیدر رحیم‌پورهنگام سخنرانی آقای رئیس جمهور در مشهد به صورت پلاکارد به نمایش گذاشته می‌شود.

 

-          آقای رئیس جمهور پس از بزرگداشت فردوسی، سری هم به شهرک‌های صنعتی بزنید.                

-          آقای رئیس جمهور کاه کیلویی 700 تومان، گوشت کیلویی چند تمام می‌شود؟                           

-          آقای رئیس جمهور چرا پا به پای گاوهای گوشتی، دام‌های شیری را می‌کشند و شیر وارد می‌کنید؟           

-          آقای رئیس جمهور پشتیبانی امور دام، ریشه پرواربندی گوسفندی را خشکاند که واردات گوشت موفق باشد؟

-          آقای رئیس جمهور از وزیر اقتصادتان بپرسید چرا 8 میلیارد تومان وجه تاسیس کارخانه ژئوممبران را ندارد و 400 میلیارد تومان بهاء واردات ژئوممبران را پرداخت؟                                  

-          آقای رئیس جمهور سری به کارخانه‌های چوب‌بری بزنید تا بدانید با صاحبان این رشته و صنایع چوبی چه کرده‌اند؟  

-          آقای رئیس جمهور جو و گندم کشاورزان ما را هم به بهایی که از بیگانه می‌خرید، خریداری کنید؟   

-          آقای رئیس جمهور به خاطر نپرداختن اندک بهای تولید ورق ژئوممبران 100 نفر مستقیم و 100 ها نفر غیر مستقیم بیکار ماندند و 400 میلیارد تومان ورق وارد شد و باز هم کشاورزان به خاطر ورق ژئوممبران با پیمانکاران درگیرند؟

-          آقای رئیس جمهور صنف چوب‌بر سه سال برای تاسیس کارخانه نپال دویدند و مجوز ندادند و 500 تن خاک ارّه آتش گرفت و نپال وارد می‌کنند؟                                                                                               

-          آقای رئیس جمهور تماس‌های شعاری مشگل‌گشا نیست به معنی حقیقی با تولیدکنندگان به مذاکره بنشینید.

-          آقای رئیس جمهور با خبر باشید که مرغداری‌ها؛ چه گوشتی و چه تخمی یکی پس از دیگری تعطیل می‌شوند.

پژوهش‌گری می‌نویسد نمی‌دانم چرا بداندیشان این همه برای نشر باطل، پشتکار و هماهنگی دارند و نیک‌خواهان این همه سکوت و رفتار پریشان و برخورد امروز این دو گروه با نهضت‌های جهانی و به خصوص با قیام امت مسلمان، درستی این نظریه را گواهی می‌دهد. زیرا با این که همه مردم پنج قاره می‌بینند که امت مسلمان در برابر همه پادشاهان دست نشانده استکبار به پا خاسته‌اند و با این که استکبار جهانی به سرپرستی صهیونیست‌های در سایه، به سرکوبشان می‌پردازند، استقامت می‌کند و تنها کشور عربی که مردمش جان فدای رئیس جمهور خود می‌باشند سوریه‌ای است که هفتاد سال این چنین در خط اول حمله صهیونیزم جهانی پایداری می‌کند، از شگفتی دهانت باز می‌ماند که چرا ترکیه‌ای که دیروز با یک جهش اسلامی، لائیک‌ها را با همه پشتیبانان جهانی‌شان شکست داد و در لحظه به بالاترین جایگاه اسلام‌خواهان و عدالت‌خواهان پرید، ناگهان این چنین زشت در برابرامت و آزادی‌خواهان می‌ایستد؟! و ناگهان آقای اردوغان در صف آن گروه از اعرابی قرار می‌گیرد که قرآن آنان را اشد کفر و نفاق می‌شناساند.

آه که فرهنگ اداری دل‌خواه شهدای ما در کافرستان پیاده شده است و فرهنگ ادارات دل‌بسته کفر در کشوری که ما به خاطر نمایش اسلام در آن، رودخانه‌ای خون داده‌ایم. سرورم و مسئولان دلسوز! تا ما هم چنین اداره‌هایی نداشته باشیم هر چه بکاریم، درو کنیم و در انبان ذخیره بریزیم در پایان زحماتمان، انبان خالی را بر دوش می‌کشیم.

  دو داستان همیشگی دیگرم را برای این که به یاری این عیدنامه در ذهن تاریخ بماند دگر بار حکایت می‌کنم گروهی از مهندسان رشته کشاورزی در رشته آبیاری صنعتی چون در می‌یابند بیشترین سوبسیدهای آبیاری صنعتی خرج خرید ورق‌های ژئوممبران (ورق‌های کف‌پوش استخرها و آبروها) می‌شود و پولش به خارج می‌رود با این که در آن روز همه مخارج تاسیس کارخانه 8 میلیارد تومان بود به من خبر می‌دهند و من به ریاست جمهور و...

این یادداشت به سفارش روزنامه خراسان نوشته شد و یک شنبه 10/18 در ستون دیدگاه این روزنامه منتشر شد.

آفریدگار چو هستی را آفرید، اراده فرمود بهترین را هم بیافریند و آدمی را آفرید. ارزش آدم تا آن‌جاست که قادر مطلق به آفرینش او بر خود آفرین گفت زیرا که انسان تنها مخلوقی است که دارای توان تمیز و تفکیک و گزینش و تکلیف است و چون بر سر دو راهی قرار گیرد، قدرت انتخاب دارد و به دلیل همین ارزش‌های بالا به فرشتگان فرمود: آدم را سجده کنند و عزازیل که او هم فرشته‌ای مختار بود، تمرّد کرد و شیطان گردید و طرد شد و به انتقام سوگند یاد کرد که تا بتواند، فرزندان آدم را گمراه سازد.

و از آن سو پروردگار نخستین آدم را راهنما و پیامبر برگزید تا کسی غافل از مکر شیطان نباشد، لیک قابیل به وسوسه شیطان و به هوای نفس اغواء شد و به خواسته‌ای نفسانی، برادر را بکشت و در جهان ما باب برادرکشی آغاز گردید.

این یادداشت به سفارش روزنامه خراسان نوشته شد و چهارشنبه 10/14 در ستون دیدگاه این روزنامه انتشار یافت.

پیشتر نوشتم تا ظهور حضرت موسی (ع) در جهان، بیش از دو نیروی آشکار رو در رو نبودند.

۱- نیروهای نورانی و مومن به رب‌العالمین و آموزگاری پیامبران.

۲- نیروهای ظلمانی و شیاطین انسی.

لیکن با بلعیده شدن مارهای جادویی ساحران به وسیله عصای موسی(ع)، گروهی از کافران به ظاهر به حضرت موسی (ع) گرویدند تا دانش جادویی خود را به کمال رسانند و چیزی نگذشت که با دانش خود بر آیین یهود و یهودیان، تا آن جا مسلط گشتند که توانستند به قوم یهود بقبولانند که متشابهات تورات را باید به یاری اخبار شفاهی پیامبر فهمید و اخبار شفاهی پیامبر بیش از آن است که عموم می‌دانند و برخی در سینه خواص محفوظ است و هرگاه که لازم آید آن‌ها را آشکار می‌کنند و به مرور کتاب حدیثی به نام تلمود نوشتند که در آن حق و باطل مخلوط است و با چنین التقاطی نه تنها به تحریف دین یهود بلکه برای همیشه، تمدن بشری را التقاطی ساختند و خط التقاط و نفاق را در همه جا گسترش دادند.

در پی درخواست روزنامه خراسان از استاد حیدر رحیم پور برای ارائه مطلب به روزنامه، وی با این درخواست موافقت کرد و اولین نوشته ایشان تحت عنوان «گذرم باز به میخانه پیشین افتاد» سه شنبه هفته گذشته 90.9.29 در صفحه ۴ به چاپ رسید و اینک دومین مطلب از وی تقدیم می‌گردد.

 

اگر قرار باشد به آینده‌ی غرب و لیبرالیزم بپردازیم، نخست باید به سیاست‌گردانان غرب پرداخت و پیشتر از آن باید دانست که غرب از دیرزمانی دارای یک حکومت رسمی  و یک حکومت در سایه می‌باشد و حکومت در سایه هر روزی به شکلی در ساختار حکومت غرب نافذ بوده‌است و اکنون نفوذش تا آن جا است که حاکمان رسمی غرب را چون عروسک خیمه شب‌بازی می رقصاند. پس نخست باید به شناخت حکومت در سایه پرداخت و به داستان پیدایشش می‌پردازم.

این یادداشت سه شنبه 29 آذرماه 1390 در ستون دیدگاه روزنامه خراسان منتشر شد.

انقلاب اسلامی پیروز شده بود و افرادی که می دانستند دشمن شکست خورده، کمر به مبارزه فرهنگی بربسته است، بسیار اندک بودند و آن ها هم هر یک سخت در نهادی مشغول و فرصت خاراندن سر را هم نداشتند. من در شورای مرکزی حزب جمهوری اسلامی خراسان، نشسته بودم که دکتر برادران روزنامه خراسان را به دستم داد. روزنامه بی پروا به شهید هاشمی نژاد که کنارم نشسته بود اهانت کرده بود و من بدون آن که شهید باخبر شود، جلسه را ترک کردم و به دفتر روزنامه رفتم. دیدم جلیل به جای صادق نشسته است، به همین گونه که امروز طنطاوی به جای حسنی نامبارک نشسته است. گفتم این مزخرفات را تو نوشته‌ای ؟ پاسخ داد: نه من ننوشته ام، فردی از طرف انقلاب آمد و این مقاله را به من داد و گفت: در شماره فردا درج شود. دانستم کار، کار منافقین است.